Տնային առաջադրանք

1.Աղայանով է միշտ հիշատակվել Բոլնիս խաչենը:Եղնիկյանի հուշերից պատմում էր գյուղի մասին:Ինչպես Թումանյանը Դսեղում,Տերյանը Գանձասարում, այդպես էլ Աղայանը Բոլիսում ծնված չեր կարող մեծ հոգու անձնավորություն չլիներ:Երբ հայ ժողովուրդը տոնում էր  Աղայանի գործենեության 40 ամյակը ըստ Շիրվանձադեի  հեռու էր  ճոխությունից այն սովորական հացկերույթ էր:Եվ հանկարծ դահլիճը լցվում է ծիծաղով:Ոսանող Շահունյանը հատուկ ճար էր պատրաստել,բայց այդ ճարը վերացվեց քննադատության:Բայց Աղայանը իր գործընկերներին ասաց,որ այդ ճարը այդ օրվա ամենաանկեղծ ճարն էր:Նահապետը իրեն արքալիր կոչեց,նրա հակարակորդները գիտեին որ նրա միակ զենքաը Աղայանի շիտակությունն էր:Շարունակենք կարդալ Աղայան:ԵՎ ամեն մեկս նրա ստեղծագործություններից վերցնենք այն հատվածը ,որը մեզ հոգեհարազատ է:

2.«Երբ մարդը խիղճ չունի, մեռածի հաշվում է»:Իրոք երբ մարդը խիղճ չունի ապա նա ոչինչ չի զգում,թեպետ իմ կարծիքով մարդու մեջ խիղճը չի մարում:Այլ նա ցույց է տալիս, թե խիղճ չունի:

3.Մարդը առանց խիղճ չի կարող ապրել:Նույնիսկ ամենաչար մարդու սրտում դեռ չի մարել խիղճը:Իսկ եթե կա այնպիսի մարդ, որ խիղճ չունի ապա այդ մարդը ֆիզիկապես ապրում է բայց հոգեպես ոչ:Խիղճը այնպիսի բան է որ օգնում է հասկանալ մեր կողքինի ցավը: