Ամանորյա հրաշքներ

Արթնացա բոլորից ուշ:Գնացի խոհանոց , ինչ տեսնեմ բոլորը խառնվել են իրար, տատիկս՝ պապիկիս և հայրիկս ուղարկում է խանութ, քույրիկս մայրիկիս է օգնում:Հա մորացա ասեմ մենք այս նոր տարին որոշել էինք անցկացնել տատիկի և պապիկի հետ, իսկ բոլորից ուշ ասելով նկատի ունեի ժամը 1ին:Մի խոսքով մտա խոհանոց բռնվեցի, սկսեցին գործ տալ անում էի արածս կեսնել ուտում:Ավանդական դարձած բլինչիկի լիստեր էի գողանում ուտում:Մի խոսքով պատրաստեցինք ամենինչ նստեցինք հանգստացանք. ես նստեցի համարգչի առջև և սկսվեց:Ֆեյսբուքում  ամանորը սկսվել էր, շնորհավորանքներ, մաղթանքներ, շնորհակալ լինել,նամակներ:Մի խոսքով ֆեյսբուքում էլ էր խառնաշփոտ, մի փոքր էլ ֆիլմեր դիտեցի և վերջ:Հեռախոսս էլ անջատվաց էր, լիցքավորիչը կորցրել էի:Եկավ ժամը 11:30 նորից տանը խառնաշփոտ էր Էլեն վազի էնտեղից բան բեր  , չէ էնտեղից գնա արի գնա արի:Տան փոքրը լինելնել էսա էլի ::)
12:00 Շնորհավոր բոլորի բաժակներում շամպայն, մեր տանել մի ավանդույթ կա , մայրիկս ասում է որ արդեն մեծ ենք ինչ նվեր ինչ բան ,կգնանք միասին մի բան կգնենք, ուզում եմ մի բան ուտեմ մեկել մայրիկս ասում է- դե գտեք ձեր նվերները, ու էդպես ամեն տարի խաբնվում էինք:Ես նստած վայելում էի ուտելիքները ,իսկ քույրս փորձում էր գտնել 🙂
Դուրս եկա հրավառություն էր ամբողջ երկնքում . պայթուցիկներ էին երեխաները պայթացնում:Գնացի քնեցի բոլորից շուտ:) vNkjtSdmCHc

ՇՆՈՐՀԱՎՈՐ ԱՄԱՆՈՐ ԵՎ ՍՈՒՐԲ ԾՆՈՒՆԴ

Sasuntsi Davit

Снимок

Sasuntsi Davit – Armenia’s renowned warrior has statues commemorating his mythological adventures located at the Sasuntsi Davit Metro station in Yerevan, on Tigran Mets Street.This image of Davit, who fearlessly defended his people from foreign invaders, is similar to that of the warriors in Russian folk legends. In 1938 many people in the Soviet Union celebrated the millennium anniversary of the legend of Davit Sasuntsi.

About The Sculptor:
In 1939 Yervand Kochar began turning the character of this legendary hero into a statue. A plaster cast of “Sasuntsi David” was erected in the square near Station in Yerevan. In 1941, following a false political accusation, Kochar was arrested. He spent 2 years in prison and was formally disgraced, and his plaster-cast of “Sasuntsi David” was destroyed. Twenty years later, Yervand Kochar returned to his project of sculpting the character of Sasuntsi David. In 1959, in the same square as the original plaster-cast, new statue of David was erected. This time made in brass (to withstand the ages) by the architect M. Mazmanian. In comparison with the statue of 1939 it was not only bigger, but it also had special elastic language and it is a wonderful part of Armenia’s cultural historical work.

 

Աղբյուրը-http://history.barshamin.com/statues/sasuntsi-davit

Թարս օր

IMG_3196Վերջերս որոշեցինք գնալ ոնումենտ զբոսնելու և ատրակցիոներ նստելու:Ուրախ ուրախ պատրաստվեցինք նստեցինք ավտոմեքենան և սլացանք Մոնումենտ:Մտանք և հենց այտդտեղիցել թարս օրը սկսվեց:Մոտ 10 հօգի էինք,քիչ չէինք,  քիչ էր մնում իրար կորցնեինք:Հետո նստեցին մեկ կամ երկու ատրակցիոներ և գմփցմ լուսերը գնացին:Բախտներս բերեց, որ ատրակցիոների վրա չէինք:Մարդկանց կեսը մնացել էին օդում շշմած, կեսնել ներքևում շշմած:Ասացին որ կես ժամից նորից կաշխատեն, բայց հետո սկսվեց անձրևը և մենք  գնացին նավակ վարելու:Արդեն անձրևը վերջացել էր նստեցինք և առաջ շարժվեցինք գնացին գնացինք մեկել ելի գմփցմփ հիմայել մեր նավակի տակ հայտնվել էր ձկներին բռնելու ցանցերից, իսկ մենքել նստել էինք այն նավակների վրա որոնց անունը չեմ կարողանում հիշել բայց հեծանիվ էին ասում:Մի խոսքով եկան մեզ այդտեղից հանեցին այս անգամ էլ նստեցինք մեկ ուրիշ նավակի վրա կարծես, թե վերջացել էին անհաջողություները մեկել անձրևը նորից եկավ:Բոլորը խուճապի մատնված արագ գնում էին դեպի ելքը:Պատկերացնում եք բոլորը այնքանել շատ մարդ կար:Նույնիսկ այդ պահին հարևան նավակը մեր հետ մրցում էր կպնում:Բայց քանի որ մենք   շեղեցինք նրանց ուշադրությունը և  նրանք գնացին  բախվեցին ուրիշ նավակի և մենք հասանք և արագ դուրս եկանք նավակից:Լավ էր գոնե այդ մի բանը լավ ստացվեց:  Հետո գնացին Հանրապետության հրապարակ:Դե քանի որ օր ցուրտ էր քամի էլ կար:Այդ երգող շատրվաների ժամանակ ուժեղ քամի սկսվեց և այդ ջուրը ուղիղ մեր վրա….
Ինչ լավ է որ թարս օրերը քիչ են:)

Եվս մեկ տարի վերրջացավ

,kjhgv 969064_433852756722118_1956396480_n hj'Եվս մեկ տարի վերջացավ:Այս տարի ավելի շուտ անցավ, երևի նրանից էր որ մենք ամեն ինչ հասցրել ենք արել:Հասցրել ենք նոր ընկերություններ ձեռք բերել, շփվել,հասկանալ, մի քիչ էլ չարաճճիություն անել:Տարեց տարի ավելի ենք կապվում իրար հետ և բաժանումը ցավոտ է լինում:Միջին դպրոց գալով, փոխվեց ամեն ինչ:Սկսեցինք շփվել մեզնից մեծերի հետ:Այս տարի այնքան բաներ ենք արել, որ բոլորը պատմել չեմ կարող կպատմեմ միայն կարևոր բաները:Նախ սկսեմ առաջին օրվանից:Առաջին օրը մենք հավաքվեցինք ընկեր Մարթայի դասարանում:Կարոտներս առանք և ծանոթացանք մեր նոր ընկերների հետ:Դե մենք էլ շատ ենք սիրում լուսանկարվել դուրս եկանք բակ որպեսզի լուսանկարվենք:Ամեն օր ուրախ հաճախում էինք դպրոց ,առաջին ժամվա 5 րոպե մի քիչ քնած էինք , հետո 2,3,4,5,6-րդ ժամերին ուրախ մասնակցում էինք դասերին բայց հենց գալիս էր 7 ժամի վերջին 5 րոպեն մենք նորից քնած էինք,էլ չեմ ասում 8-րդ ժամը:Դե երևի նրանցի էր որ օրը շատ ուրախ և անսպասելի էր անցնում:Հիշում եմ որ մենք մասնակցում էինք բոլոր մեդիաուրբաթներին, իսկ հետո գնում էին մեր մոտի այգին և մի փոքր հանգստանում:Որոշ ժամանակ անց մենք 7երով դարձանք լավագույն ընկերներ:Ուր գնում էին միասին էինք գնում:Բայց դե իհարկե աղջիկներով ավելի մոտ էինք:Դասերից հետո գնում էինք ընթերցասրահ դաս անելու, հետո դուրս էինք գալիս զբոսնելու, մի խոսքով որը շաատ լավ էր անցնում:Ձմռանը դուրս էինք գալիս ձնագնդի խաղում:Հիշում եմ որ դիմակահանդեսի օրը շատ ուրախ էինք:Առավոտվանից փորձում էինք մեր պարը:Սկսվեց երկրորդ կիսամյակը և մենք վերադառձանք դպրոց:Արդեն շոգ օրերը սկսվել էինք, մենք ընկեր Նոյեմիի հետ գնացել էինք Լունապարկ մասնակցելու մայրիկի տոնին:Մասնակցեցինք , նկարեցին, հարցազրույնց վերցրեցինք, և անցանք մեր ամենասիրած գործին…ժամանակն էր հերթով բոլոր կառուսելները փորձել:Ամենա լավը 18 աթոռն էր:Մենք չորսով էինք՝ ես Սոնան, Հայկը և Ռաֆայելը:Շաատ հետաքրքիր անցավ:
Արդեն ճանբարը սկսվել էր, մենք ամեն օր մի տեղ գնում էինք:Մի օր գնում էինք Մանակական expo-ի, միյուս օրը գնում էինք թանգարան կասկադ պոնչիկանոց:Մի հետաքրքիր բան պատմեմ…Կասկադի թանգարանում շատ շքեղ բյուրեղներ և պատկերներ կային:Մեզ դրանք շատ դուր եկան:Ճիշտն ասած մեզ այնտեղի էսկալատրները շատ էին դուր եկել :Անընդհատ բարձրանում իջնում էինք:Հետո երբ գնացինք պոնչիկանոց ինչպես միշտ այնտեղ քար գցելու տեղ չկար, այդ պատճառով մենք գնացինք մոտակա զբոսայգի նստեցինք նստարաների վրա և մեր պոնչիկները կերանք:Շատ համեղ էին….Եվ այսպես եկավ ճանբարի նախավերջին օրը:Մենք որոշել էին գնալ Լունապարկ:Հավաքվեցինք և 7.2 ով գնացինք.. Մեզ հետ էին ընկեր Արմինեն, և ընկեր Շամիրամը:Նստեցինք 99 համարի ավտոբուսը և գնացիննքքք.Լունապարկի այգում բաժանեցինք մեր գրքերը և բուկլետները և գնացին, մեզ էին սպասում կառուսելները:Դե ինչ ասեմ սկսեցինք տոմսերը վերցնել և հերթով նստել:Մեզ շատ դուր եկավ Շեկը:Առաջին անգամ աղջիկներով նղտեցինք, հետո մեզ միացան մեր դասարանի 2 տղաները:Իսկ հետո  գնացինք վախի սենիակ:Այնտեղ այդքան էլ վախենալու չէր բայց քանի որ ներսում մութ էր հենց մեկը գոռոում էր, մյուսներ էլ գոռոււմ և այդպես բոլորս խառնվում էինք իրար և բարձր գոռում, Չհաշված որ այդ մութ տեղը երբ իրար էինք կպնում չնկատելով, ավելի բարձր էինք գոռում……….
Եվ այդպես եկավ վերջին օրըL Ճիշտն ասած մի քիչ տխուր էինք..բայց միասին լինելու փաստը մեզ շատ էր ուրախացնում:Մասնակցեցինք մեդիաուրբաթին և մի քանի աղջիկներով դուրս եկանք նկարվելու որպեսզի մի փոքր հուշեր ունենանք….