ՊՈԵՄ

Բանաստեղծական ժանրի ամենախոշոր իր ծավալով, ընդգրկումներով և հնրավորություններով պոեմի ժանրն է: Պոեմ տերմինը կիռարվում է համարաշխային գրականության տարբեր տիպի ստեղծագործությունների նկատմամ:Մենք պոեմ ենք համարում ժղովրդական անհատական ՝ էպոսները Հեմորեսի Իլիկականն ու Վագրենավոր, Դանթեի Աստվածային կատագերգություն:Սակայն ժամանակակից պոեմն իր հիմնական գեղարվեստական հատկանիշներով զգալի չափով տարբերվում է հին և միջնադարյան  գրականության նշված երկրից:Այն փաստորեն սկիզբ է առնում 18-19-րդ դարերի սահմանագծում,ռոմանտիկայի ուղղության մեջ:Մի շարք բանաստեղծների և հատկապես Բայրոն ու Պուշկինը ստեղծեցին պոեմի մի նոր տեսակ, որի մեջ համազգային իրադարձությունների և պատերազմների փոխարեն համեմատաբար սեղմ շրջանակներում պատմվում էր նհատական կյանքի  որևէ դեպքի, հաճախ սիրային:Պոեմի հերոսը օժտվում էր բնավորության  և ճկատագրի բացառիկ, անսովոր գծերով, դրավատում էր և սուր կեպով հակադրվում էր իր շրջապատին:Ժամանակակից գրականության դեմ պոեմի ձևերը շատ բազմազան են:Պոեմի մեջ իրադարձությունները չեն պատմվում մանրամասն, հաջորդական ընթացքով,ինչպես վեպում:Հեղինակը վերցնում է միայն գործողություն զարգացման մի քնի հիմնական օղակ, իրադարձության  բանաստեղծության բարձրագույն մոմենտներ:Գրվել են նաև շատ պոեմներ, որոնց մեջ առաջին պլանի վրա մղվում է  հերոսի ներածխարհիկ,հույզերի ու խեսհերի բացահայտումը, թեև կան նաև դեպքերի ու հանգամանքների նկարագրություններ, սյուժեյի որոշ տարեր;

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s